Bu yazı toplamda 113 ,bugün ise 0 kez okundu...

Almanya’nın çeşitli kentlerinden yola çıkarak, Duisburg da yaşayan Karerliler ve Karerli dostlarla buluşmamızın heyecanını Yönetim Kurulu olarak hepimiz birlikte yaşıyorduk.. İki yıldır, ‘bir türlü gidemediğimiz ‘ bir şehre ulaşmak için sabahın tanağartısıyla beraber yola koyuldum. 550 km lik yolu 4 saatte nasıl sığdırdığımı ben bile anlamamıştım.

Duisburg’a onlarca kere gittiğimden dolayı, ne yolların, ne de şehrin yabancısıydım. Almanya da yaşayan akrabalarımızın en yoğun olduğu şehirlerden biridir Duisburg. Bu yüzden orada yaşayan akrabalarım bana Anne tarafından daha yakın olduklarından, her Karerli gibi benim için de özel bir yeri vardır. Burada yaşayanların, kendilerine; ‘Dayılarım ve Teyzelerim’ diye hitap ettiğim akrabalarımın yüzde 60’ı CAFRANlı. Özellikle ülkede yaşanan tatsız olaylar yüzünden Cafran- Karer tartışmalarına bir kaç defa tanık olmuştum.. Özellikle Cafranlılarla kurumsal düzeyde ilk defa bir araya geliyorduk.

Toplantıya yüksek düzeyde katılım sağlamayı ilk etapta beklemiyorduk. Amacımız, mümkün olduğunca emin adımlarla yürüyerek orada ‘şehir kordinasyonu’nu oluşturmaktı. Bu çerçevede kalarak toplantıyı çok samimi, çok sıcak ve sevgiye dayalı bir diyalog içinde yürüterek , herkesin keyif aldığı bir sonuçla kapattık..Üç saat süren toplantıda çıkan ortak görüş: birliğin, beraberliğin ve de örgütlenmenin zaruri bir ihtiyaç olduğuydu.

Duisburg ve çevresinde çalışmaları yürütmek için beş kişilik, ‘Kordinasyon Kurulu‘ oluştu.

Toplantıda konuşulan en önemli nokta, çözüme yönelik çabaların mutlaka sarfedilmesi gerektiğiydi.

Çözüme yönelik çabalardan bahsetmişken, toplantıda ele alınan bir noktanın altını çizmeden geçemeyeceğim.Özellikle son yıllarda köylülerimiz arasında yaşanan ve ne yazık ki bir türlü önüne geçilmeyen, hatta herkesi sürekli rahatsız eden olaylar ne yazık ki günümüzde kangrene dönüşmüş vaziyette.. Gelişmelerden hemen, hemen hepimiz haberdarız, bu yeterli mi?.

Sitelerde çıkan yazılardan öte çözüme yönelik çabalarımız oldu mu?.

Ne yazık ki bu tartışmalara çözüm üretecek yapıya sahip olamamamız yüzünden çoğu şeylere seyirci kaldık..Dikkatleri Cafran üzerine çekmek için bir iki yazı yazmıştım, özellikle acil çözülmesi gereken bir sorun olduğunu belirtmeme rağmen ne yazık ki, soruna çözüm üretecek ciddi bir yapılanmaya sahip olmadığımız ortada.. Festivallerde yaşan kırgınlıkların tekrarlanmaması için bütün kurumlarımızın bu işe mutlaka el atması gerekmiyor mu ?

Karer de yaşanan kişisel yozlaşmalar yüzünden hemen hemen herkesin birbirine dargın, deyim yerindeyse; kavgalı oluşu nedense hiçbir kurumumuzu rahatsız etmedi!!. Rahatsız etmediği gibi de “ihtiyar” heyetlerimizide rahatsız etmemektedir..O halde festivalin sağlıklı geçmesini nasıl bekleriz ki ?

Birilerinin keyfi içinmi onca yükün altında eziliyoruz!!.

Demek ki herkes gidişatan memnun görünüyor.

Gerçekten herkes memnun mu?

Son on yıldır birbirlerini mahkemeye veren Karerlilerin sayısını bilen var mı?

Hiç araştırdınız mı yetmiş yaşına gelen bu insanlar neden birbirlerini mahkemeye veriyorlar?

Barış ve Kardeşlikten söz ederken, sürekli geçmişimizle övünüp duruyoruz, düştüğümüz durum vahim değil de nedir?.

Kurumlarımız ortak hareket ederek bu gidişe dur demezlerse, kimler dur diyecek?.

Bir an önce çatı örgütlenmesine gidilmeli, yoksa kişilerin direktifleriyle, boy göstermelerle daha çok canlarımız hayvanlarını mahkeme salonlarına kurban edecekler..

Yazık değil mi?.

Saygılarımla..

E.Ali Kaplanseren