SEVGİLİ KARA MAHMUT DAYI

Seni unutmak mümkün mü ey güzel insan? Sevileniydin Bingöl’ün kuzey yarısının. Memleketle ilgili hüznümüzde sen, en güzel ve öğretici anılarımız da yine sen varsın. Seni unutmak mümkün mü çiçek ve tütün kokulu adam? Baharla birlikte coğrafyamıza renk ve coşku veren çiçeklerimizdensin. Sen aramızdan ayrılalı aralarında karar aldı coğrafyamızın çiçekleri. Seni kendilerinde yaşatmak için, haftada bir çiçek adını taşımaya karar verdi. Seni unutmak mümkün mü ey onurlu ve özgür insan? Sen ki dağlarımızın kartalıydın. Memleketimizi koruma sevdasıyla mesken tutardın en hakim tepeleri. Tarardın şahin bakışlarla, bulunduğun mevzilerden uzakları. Ya gelirlerse bir daha işgalci emperyalistler diye kaygılanıp vatan savunması için dağların zirvesinde mevziler yapardın. Memleketimin tek kişilik ordusu ve apoletsiz mütevazı generalliydin. Kaygıların hakli ve doğruydu. Çocukluğun ve gençliğin birinci ve ikinci emperyalist paylaşım savası döneminde geçmişti. Görmüştün yaşananları ve kaygılanıyordun olabileceklerden. “Su uyur düşman uyumaz.” dercesine tedbirler alıyordun kendince. Her bahar geldiğinde yeniden mesken tutardın dağlarımızı ve yaylalarımızı. Gelişini sevinçle karsılardı yoldaşların olan kuşlar, böcekler ve çiçekler. Seni unutmak mümkün mü? Sen ki memleketimin en güzel çiçeklerinden biriydin. Sen ki saflığın, temizliğin, cesaretin ve onurun sembollerindendin. Sen ki içinde büyük bir bilge taşıyan derviştin. Dost sohbetlerine katılanlar iyi bilirler bilgeliğini ve öğretmenliğini. Uzun kış gecelerinde insanları güldüren, düşündüren ve yanlışlarını sorgulatandın. İyi ve güze insani yaratmak için kendin yarattığın konu ve hikayelerle insanlara perspektif sunandın. Hiç bilmezdin bilimsel diyalektik materyalizmi ancak yasamdan öğrendiklerinle bize anlattığın her şey bilimsel diyalektik materyalizme denk düşüyordu. Bundandı yarattığın her konu ve hikayenin etkileyiciliği ve öğreticiliği. Bundandır sana mütevazi bilge deyişimiz. Herkesin haddi değildir konu ve hikayeyi uydurup halka benimsetmek ve eğitici kılmak. Ancak konu ve hikayeleri yasam ve halk gerçekliğinden beslenenler bunu yapabilir. Seni unutmak mümkün mü vatansever kahramanımız? 12 Eylül ile birlikte bölgeye gelen askerlere “Hangi ülkenin askerlerisiniz? Yoksa şerefsiz İsmet İnönü’mü sizi yolladı? Def olun buralardan. Buralar bizim.” vb. dediklerin dilden dile dolaştı ve dolaşmaktadır. Bu anlamlı ve kahramanca çıkışınla düşmana ilk kursun atanlarımızdansın. Sen ki severdin yüreğinde sevgi olanları ama sevememiştin o kötü bakışlı askerleri. Anlamıştın hemen askerlerin bize yapacaklarını. Sen ki memleketimin en özgür insanıydın. Kısıtladılar özgürlüğünü memleketimize yapılan askeri operasyonlarla. Hüzünlenip kederlendin. Öfkeyle sıktın dişlerini ve yumruğunu. Ama elinden bir şey gelmedi .Öfkeden Mitralyöze döndü beynin. Savruldu ağzından kursun misali küfürler. Silahsız ve fiziksel güçten yoksundun ama haklılığından aldığın güçle direnip boyun eğmiyordun. Sen coğrafyamın tek kişilik korkusuz ordusuydun. Sen halkımızın mütevazi ve apoletsiz savaş generaliydin. Sen yüce ve kahraman bir insandın. Seni en çok üzen ekonomik ve siyasal nedenlerle yasadığımız göçler olmuştu. Terk etmek zorunda kalırken sevdiğimiz memleketimizi ve insanlarımızı biz de çok üzülmüştük. Üzülmüştük seni sıcak ve içten dost evlerinden mahrum bıraktığımız için. Üzülmüştük seni yetim misali boynu bükük bıraktığımız için. Gerçi yalnız ve açıkta değildin. Sevenin ve bağrına basanın çoktu. Ama yine de içimiz rahat değildi. Çünkü sevenin çok olmasına rağmen kolay kolay gitmezdin herkese. Hassas, gururlu ve onurluydun. Seni incitenin kapısını asla çalmazdın. Aç ve açıkta kalsaydın bile çalmazdın kapılarını. Çok sevdiğin tütünün bittiğinde, yalvarıp sana tütün verdiklerinde küfredip almamıştın onlardan. Yalvarıp özür dilemeleri de onaramıyordu kırılan kalbini. Seni bildiğimiz için her sonbaharda meraklanıp kaygılanıyorduk. ” Kara Mahmut dayı nerde kalıyor? Aç ve açıkta mi? Üşüdü mü? Hasta mı?” diyorduk. Büyük şehirlerden köye hep seni soruyorduk. Özellikle seni seven Kiğilı adamın özel olarak gelip seni evine götürdüğünü öğrendiğimizde dünyalar bizim olurdu. Hep o adama teşekkür ettik ve edeceğiz. Bu yaptıkları onun ne kadar iyi bir insan olduğunu gösteriyor. Onun sana bunu yapması ayni zamanda senin ne kadar iyi ve yüce bir insan olduğunu gösteriyor. Lolanlılar ağlayarak bize anlattılar. Göçtüğümüz sonbahar bizim eve gelmişsin. Evin kapısını uzun süre calip seslenmişsin. Cevap veren olmayınca çaresizce evin arkasında ki patikaya çıkıp oturmuşsun. Köylüler ağlayarak seni izlemişler. Hem sana hem de bizim göç etmiş olmamıza ağlamışlar. Sen bir tasa oturup sigaranı sararken, köylüler gözyaşını silip yanına gelmişler. Kara Mahmut dayı yetim kaldı diyerek seni evlerine davet etmek istemişler. Lolanlıların tüm ısrarına rağmen daveti kabul etmediğini söylediler. “Bu garibanlardan kimse evde yok mu? Bunlar nereye gitmişler.” diye sorduğunda, köylülerin dili varmamış göç ettiğimizi sana söylemeye. Üzülerek ve zorlanarak sana göçtüğümüzü söylediklerinde ve sen üzülüp tepki gösterdiğinde köylülerin içinde fırtınaların koptuğunu söylediler. Üzülmeyesin diye köylüler ağlamamak için kendilerini zor tutmuşlar. “İnsan durup dururken neden doğup büyüdüğü ve sevdiklerinin mezarlarının bulunduğu yurdunu terk etsin. Hayır hayır, kesinlikle devlet, ağalar ve seyitler bunları zorla göç ettirdi.” deyip küfür etmen ve Şükrü amcayı da ağa diye suçlamanla birlikte köylülerin zorla tutulan göz pınarları akmaya basladı. Erkeğin ağlamasını ayıp sayan Şükrü amca hem biz sevdiklerinin göçüne hem de senin yaşadıklarına dayanamayarak çocuk gibi ağlamıştı. Biliyoruz senin egemen zorbaya karşı taşıdığın kini. Ayni kini taşıyoruz. Ancak sen de bilirsin Şükrü amca ne ağa ne de zorbaydı, sadece ekonomik durumu iyi ve konum olarak biraz öne çıkan biriydi. Bizim yokluğumuzdan kaynaklı en çok üzülenlerden biri Şükrü amcaydı. Köyde bıraktığımız kedimiz bizim için miyavlarken Şükrü amcanın kızı Gewrisa abla çocuk gibi ağlayarak kediyi kucaklayıp evine götürmüştü. Biz de Şükrü amca da biliyoruz senin sevdiklerini yitirmenin üzüntüsüyle Şükrü amcayı suçladığını. Şükrü amca ve Lolanlıların en çok üzüldükleri ise seni evlerine götürememesidir. Lolanda yaşanan bu olay bize anlatıldığında gözlerimiz dolmuştu. Kusura bakma sevdiğim iyi yürekli insan yine gözlerim doldu. Çünkü seni, memleketimi ve insanlarımı çok seviyorum. Ayni şekilde seviyorum insani değerlerden kopmamış tüm dünya insanlarını.

-Küçük Ağa: Osmanlıların son döneminde ve kurtuluş savaşı döneminde yaşamış. Kendi halkının o dönem birlik beraberliğini sağlayan ve Ruslara karşı Milis Kuvvetlerini örgütleyen kişidir.
2-Mehmet HULUSİ YURTSEVER: Kurtuluş savaşı ve Cumhuriyet döneminde büyük fedakarlıklar yapmıştır. 1926 Millet Mektepleri döneminde Karere’in Darebi köyüne Ahmet Teyfik adında bir öğretmen getirterek okul açmıştır. 1934 soyadı kanunuyla, kendi kabilesinin Yurtsever soyadını takandır.

3-Süleyman Yurtsever(Darebili Süleymen Efendi): 1926 Yılında Mehmet Hulusi ile birlikte Ankara’ya gidendir. Maddi durumu iyi olduğu için Mehmet Hulusi Bey nereye giderse hep birlikte götürüyordu.
4-Zeynel Abidin Yurtsever: 1945 yılında Hukuk Fakültesi mezunudur. Karerin belki de Bingöl’ ün ilk Üniversite mezunudur. Karadeniz’in bir ilçesinde Kaymakamlık yapmıştır. Valilik kabul etmeyerek istifa edip gelip Bingöl’de Avukatlık yapmıştır. 1950 ile 1966 yılları arası üç dönem CHP sinde Senatörlük seçimlerine katılmıştır…
5-Hüseyin Gazi Yurtsever(Darebili Xazi Efendi): Rüştiye mezunudur. Uzun yılar politika içerisinde kaldı. Daimi Encümenlik yaptı. Karerere o dönem giden yol, köprü, okul, havuz gibi hizmetlerde büyük emeği vardır…
6-Hikmet Yurtsever(Hikmetê Eli Efendi): 1950 Adana da liseyi bitirdi. Bingöl’ de açılan Hak Ses gazetesinin sahibi idi. Uzun yıllar CHP Bingöl il başkanlığını yaptı. SODEP Bingöl Milletvekili Aday iken veto edildi…O dönem işe alınan Karerlilerin işe alınışında yardımcı olmuştur.
7- İzzet KÜÇÜKAĞAOĞLU (İzzet Efendi): Rüştiye Mezunudur. Uzun yıllar Hamamlar, Perenguk, Kalancik Nahiye Müdürlüğünü yapmış. 1960 yılında Karlıova da Kaymakam vekilliğini yapmıştır. O dönem Karlıova ilçesine bağlı Köylerde oturan Alevi ve Sünni kesimine büyük katkısı olmuştur.
8- Selim Yurtsever(Selim Efendi): Medrese Eğitimini Varto’nun Xelefan köyünde görmüştü. Cumhuriyet döneminde Darebi köyünün 3. Muhtarıdır. Darebi köyünün Kalmem yaylasını Darebililere kazandıran Muhtardır. Kalmem yaylasıyla birlikte, Gırboğa yaylası, Göynük yaylası, Tuskan Yaylası, Lolanın Aşağı Dere yaylasının hudutları Kalmem yaylasının hudutları ile birlikte çizilmiştir. Bu yaylalarımızın hudutları o dönem kazanılmış hudutlardır. Bu sureçte Resulê Qeran( Resul Karasungur), Xıdırê Alan(Xıdır Satıcı) Keja Melan (Kejê İnak) ,Kejê ifade verirken benim düğünüm Kalmem yaylasında olmuş demiş, Hünüz Demircioğlu, Sılêmanê Naman(Süleyman Bektaş), Bengzê Bengzan(Bengzzade Bezek) bu şahısların tümü ifade vererek bu yaylaların Darebi köyüne ait olduğunu söylerler. Böylelikle Darebi köyüne ait yayla hudutları 1939 ‘de çizilmiş oldu.…
9-Keki Keskin(Kekê Selmi): Cumhuriyetin Kuruluşundan sonra Darebi Köyünün ilk Muhtarıdır. Keki Keskin Mehmet Hulusi Beyin en yakın adamlarından biriydi. Bütün kararların içerisinde her Karerin ileri geleni gibi kendiside yer almıştır.
10-Hüsnü Yurtsever: 1934 yılında Harput Orta Okulunu bitirdi. Bir dönem Darebi Köyüne Muhtarlık etmiştir. Daha sonra Askeriyede Veznedar olarak emekli oldu.
11-Rıza Dayanç: Uzun yıllar Darebi köyüne Muhtarlık yapmıştır. Darebiye gelen hizmetlerde emeği olan bir Muhtardır.
12-Seyid Hasan Sevin: Karer halkının sevilen sayılan ileri gelenlerindendi. Bamasur ocağına mensup olan Pir Seyid Hasan 1978 yılın da Bingöl merkezde hunharca öldürüldü. Faşist zihniyetin amacı o dönem Alevi ,Sünni çelişkisini yaratmaktı. Bu amaçlarına faşist zihniyet ulaşamadı. Pir Seyid Hasan kendi halkının bir şehidi olarak anılacak.
13-Mehmet Kılıçgedik: 12 Eylül döneminin Muhtarlarından dır. 12 Eylül faşist cuntanın çok işkencesini de gördü. Buna rağmen hiç kimseyi de ihbar etmedi, ele vermedi. Sonuna kadar direnerek haklı ve meşru davasında taviz vermeyen bu yiğit Muhtarımızı da kutluyorum. Devamı gelecek…
Halis Yurtsever

Seni unutmak mümkün mü ey güzel insan? Sevileniydin Bingöl’ün kuzey yarısının. Memleketle ilgili hüznümüzde sen, en güzel ve öğretici anılarımız da yine sen varsın. Seni unutmak mümkün mü çiçek ve tütün kokulu adam? Baharla birlikte coğrafyamıza renk ve coşku veren çiçeklerimizdensin. Sen aramızdan ayrılalı aralarında karar aldı coğrafyamızın çiçekleri. Seni kendilerinde yaşatmak için, haftada bir çiçek adını taşımaya karar verdi. Seni unutmak mümkün mü ey onurlu ve özgür insan? Sen ki dağlarımızın kartalıydın. Memleketimizi koruma sevdasıyla mesken tutardın en hakim tepeleri. Tarardın şahin bakışlarla, bulunduğun mevzilerden uzakları. Ya gelirlerse bir daha işgalci emperyalistler diye kaygılanıp vatan savunması için dağların zirvesinde mevziler yapardın. Memleketimin tek kişilik ordusu ve apoletsiz mütevazı generalliydin. Kaygıların hakli ve doğruydu. Çocukluğun ve gençliğin birinci ve ikinci emperyalist paylaşım savası döneminde geçmişti. Görmüştün yaşananları ve kaygılanıyordun olabileceklerden. “Su uyur düşman uyumaz.” dercesine tedbirler alıyordun kendince. Her bahar geldiğinde yeniden mesken tutardın dağlarımızı ve yaylalarımızı. Gelişini sevinçle karsılardı yoldaşların olan kuşlar, böcekler ve çiçekler. Seni unutmak mümkün mü? Sen ki memleketimin en güzel çiçeklerinden biriydin. Sen ki saflığın, temizliğin, cesaretin ve onurun sembollerindendin. Sen ki içinde büyük bir bilge taşıyan derviştin. Dost sohbetlerine katılanlar iyi bilirler bilgeliğini ve öğretmenliğini. Uzun kış gecelerinde insanları güldüren, düşündüren ve yanlışlarını sorgulatandın. İyi ve güze insani yaratmak için kendin yarattığın konu ve hikayelerle insanlara perspektif sunandın. Hiç bilmezdin bilimsel diyalektik materyalizmi ancak yasamdan öğrendiklerinle bize anlattığın her şey bilimsel diyalektik materyalizme denk düşüyordu. Bundandı yarattığın her konu ve hikayenin etkileyiciliği ve öğreticiliği. Bundandır sana mütevazi bilge deyişimiz. Herkesin haddi değildir konu ve hikayeyi uydurup halka benimsetmek ve eğitici kılmak. Ancak konu ve hikayeleri yasam ve halk gerçekliğinden beslenenler bunu yapabilir. Seni unutmak mümkün mü vatansever kahramanımız? 12 Eylül ile birlikte bölgeye gelen askerlere “Hangi ülkenin askerlerisiniz? Yoksa şerefsiz İsmet İnönü’mü sizi yolladı? Def olun buralardan. Buralar bizim.” vb. dediklerin dilden dile dolaştı ve dolaşmaktadır. Bu anlamlı ve kahramanca çıkışınla düşmana ilk kursun atanlarımızdansın. Sen ki severdin yüreğinde sevgi olanları ama sevememiştin o kötü bakışlı askerleri. Anlamıştın hemen askerlerin bize yapacaklarını. Sen ki memleketimin en özgür insanıydın. Kısıtladılar özgürlüğünü memleketimize yapılan askeri operasyonlarla. Hüzünlenip kederlendin. Öfkeyle sıktın dişlerini ve yumruğunu. Ama elinden bir şey gelmedi .Öfkeden Mitralyöze döndü beynin. Savruldu ağzından kursun misali küfürler. Silahsız ve fiziksel güçten yoksundun ama haklılığından aldığın güçle direnip boyun eğmiyordun. Sen coğrafyamın tek kişilik korkusuz ordusuydun. Sen halkımızın mütevazi ve apoletsiz savaş generaliydin. Sen yüce ve kahraman bir insandın. Seni en çok üzen ekonomik ve siyasal nedenlerle yasadığımız göçler olmuştu. Terk etmek zorunda kalırken sevdiğimiz memleketimizi ve insanlarımızı biz de çok üzülmüştük. Üzülmüştük seni sıcak ve içten dost evlerinden mahrum bıraktığımız için. Üzülmüştük seni yetim misali boynu bükük bıraktığımız için. Gerçi yalnız ve açıkta değildin. Sevenin ve bağrına basanın çoktu. Ama yine de içimiz rahat değildi. Çünkü sevenin çok olmasına rağmen kolay kolay gitmezdin herkese. Hassas, gururlu ve onurluydun. Seni incitenin kapısını asla çalmazdın. Aç ve açıkta kalsaydın bile çalmazdın kapılarını. Çok sevdiğin tütünün bittiğinde, yalvarıp sana tütün verdiklerinde küfredip almamıştın onlardan. Yalvarıp özür dilemeleri de onaramıyordu kırılan kalbini. Seni bildiğimiz için her sonbaharda meraklanıp kaygılanıyorduk. ” Kara Mahmut dayı nerde kalıyor? Aç ve açıkta mi? Üşüdü mü? Hasta mı?” diyorduk. Büyük şehirlerden köye hep seni soruyorduk. Özellikle seni seven Kiğilı adamın özel olarak gelip seni evine götürdüğünü öğrendiğimizde dünyalar bizim olurdu. Hep o adama teşekkür ettik ve edeceğiz. Bu yaptıkları onun ne kadar iyi bir insan olduğunu gösteriyor. Onun sana bunu yapması ayni zamanda senin ne kadar iyi ve yüce bir insan olduğunu gösteriyor. Lolanlılar ağlayarak bize anlattılar. Göçtüğümüz sonbahar bizim eve gelmişsin. Evin kapısını uzun süre calip seslenmişsin. Cevap veren olmayınca çaresizce evin arkasında ki patikaya çıkıp oturmuşsun. Köylüler ağlayarak seni izlemişler. Hem sana hem de bizim göç etmiş olmamıza ağlamışlar. Sen bir tasa oturup sigaranı sararken, köylüler gözyaşını silip yanına gelmişler. Kara Mahmut dayı yetim kaldı diyerek seni evlerine davet etmek istemişler. Lolanlıların tüm ısrarına rağmen daveti kabul etmediğini söylediler. “Bu garibanlardan kimse evde yok mu? Bunlar nereye gitmişler.” diye sorduğunda, köylülerin dili varmamış göç ettiğimizi sana söylemeye. Üzülerek ve zorlanarak sana göçtüğümüzü söylediklerinde ve sen üzülüp tepki gösterdiğinde köylülerin içinde fırtınaların koptuğunu söylediler. Üzülmeyesin diye köylüler ağlamamak için kendilerini zor tutmuşlar. “İnsan durup dururken neden doğup büyüdüğü ve sevdiklerinin mezarlarının bulunduğu yurdunu terk etsin. Hayır hayır, kesinlikle devlet, ağalar ve seyitler bunları zorla göç ettirdi.” deyip küfür etmen ve Şükrü amcayı da ağa diye suçlamanla birlikte köylülerin zorla tutulan göz pınarları akmaya basladı. Erkeğin ağlamasını ayıp sayan Şükrü amca hem biz sevdiklerinin göçüne hem de senin yaşadıklarına dayanamayarak çocuk gibi ağlamıştı. Biliyoruz senin egemen zorbaya karşı taşıdığın kini. Ayni kini taşıyoruz. Ancak sen de bilirsin Şükrü amca ne ağa ne de zorbaydı, sadece ekonomik durumu iyi ve konum olarak biraz öne çıkan biriydi. Bizim yokluğumuzdan kaynaklı en çok üzülenlerden biri Şükrü amcaydı. Köyde bıraktığımız kedimiz bizim için miyavlarken Şükrü amcanın kızı Gewrisa abla çocuk gibi ağlayarak kediyi kucaklayıp evine götürmüştü. Biz de Şükrü amca da biliyoruz senin sevdiklerini yitirmenin üzüntüsüyle Şükrü amcayı suçladığını. Şükrü amca ve Lolanlıların en çok üzüldükleri ise seni evlerine götürememesidir. Lolanda yaşanan bu olay bize anlatıldığında gözlerimiz dolmuştu. Kusura bakma sevdiğim iyi yürekli insan yine gözlerim doldu. Çünkü seni, memleketimi ve insanlarımı çok seviyorum. Ayni şekilde seviyorum insani değerlerden kopmamış tüm dünya insanlarını. Ural EROĞLU

Bingöl Sağlık Müdürü Zeki Bingöl görevinden alındı. Yıllardır Bingöl’de başarılı projelere imza atan Sağlık Müdürü Zeki Bingöl’ü siyasetçiler görevden aldı. Sağlık Müdürü Zeki Bingöl’ün yerine Elazığ Sağlık Müdür Yardımcısı atandı.
Ani bir kararla görevden alınan Sağlık Müdürü Zeki Bingöl, Sağlık Bakanlığı Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü bünyesinde bir göreve atandı. Daha öncede görevinden iki kez alınan ve daha sonra Bingöl milletvekillerinin birbirlerine düşmesi sonucu tekrar görevine iade edilen Sağlık Müdürü Zeki Bingöl’ü bu sefer siyasiler aldı.

Bingöl’de birçok yolsuzluğu önleyen Bingöl’ün, siyasiler tarafından görevinden alınması tepkilere yol açtı
Daha önce Zeki Bingöl’ün yerine Sivas Sağlık Müdür yardımcısı atanmıştı. Zeki Bingöl’ün görevden alınması milletvekillerini birbirine düşürdü. Sağlık Bakanlığı’nda görev yapan Müsteşar Yardımcısı Turan Buzganın da bu atama kararını onayladığı öğrenildi.